Yuh sana!

Yuh sana
beceriksiz
kütüğün teki
bükülmez demir gibi karşımda!

yine becerenedin iki kalem işi
edemedin iki laf
bağlayamadın beni rutine
yamacına çekemedin
yuh sana!

Az haberin yok mu söz sanatından
manevralardan
esneklikten
kadınlıktan, erkeklikten?..

Yuh sana beceriksiz!
yine üç kuruş aklına kurban ettin
aldın hayat enerjimi bedavadan
heba ettin bu ruhu!..

Kütüğün teki
bükülmez demir gibi karşımda
bu ne inat be kadın
hayata,
pırlanta gibi ruhtan olmaya
bu adamdan olmaya değer mi?!

Yuh sana beceriksiz!


Ömer Dalman (04.01.2009)
www.antoloji.com/omer_dalman

Senin için be gafil

Senin için güçlenmiştim
kuşanmıştım bütün silahlarımı.
Neyim var, neyim yok
senin için almıştım tekrar ellerime
yollara çıkmıştım tekrar
yağmur çamur demeden
umursamadan ters rüzgarları
senin için almıştım bu koca riski üstüme!

Korkma halimden diye
uzaklaşmayayım yine diye
ağlamıştım ben
senin için.
O yaşları sünepelikten değil,
delikanlılıktan dökmüştüm yollarına
senin için!

Hala vakit varken
hala kurumamışken göz pınarlarım
içim hala sızlarken senin için;
akıllı ol, kadın ol
yap yuvanı
sıcacık ısıt beni be gafil!

Senin için kuşanmıştım bütün silahlarımı
risklerimi!
Senin için yakmıştım bütün
o karanlık giysilerimi
yepyeni bir yola doğru
senin için yüklenmiştim kaderimi
gözyaşlarımla sulamıştım dualarımı
senin için be gafil!

Azıcık akıllı ol...


Ömer Dalman (04.01.2009)
www.antoloji.com/omer_dalman

Kaç kere?

Daha kaç kere paketleyip gizemlerimi
sokuşturup koltuğumun altına
yolcu edeceksin beni
kendi bilinmezliklerimde
bir karanlık yolcusu olmaya?..

Daha kaç kere
kaç kere bu kör kadere imzanı atacaksın
hiç endişe etmezmiş gibi?..

Yüklenmişim yıllarımı, heyecanlarımı,
renklerimi, karanlıklarımı
gelmişim kapına defalarca
çalmayı bırak
yumruklaya yumruklaya girmeye çalışmışım
senden içeri...

Ya sen
daha kaç kere bu kader misafirinin yüzüne
o kapıyı kapatıp
az önce kapıda ben yokmuşum gibi
arkanı dönüp gideceksin
o sıcak, tek göz yuvana?..

Daha kaç kere koltuğumun altına kıstırıp
yıllanmış gizemlerimin ikramını sunarken ben
yollayacaksın kör karanlık kaderime?

Kaç kere
hiçbir şey olmamış gibi dümdüz
tepkisiz
ne kızgın, ne sevinçli
o ifadesiz yüz ile
beni kendime uğurlayacaksın?..

kaç kere?..


Ömer Dalman (04.01.2009)
www.antoloji.com/pmer_dalman

Paramız Yenileniyormuş

Paramız yenileniyormuş yine
Bankalardan reklam epostaları gelir olmuş
almış yürümüş herkesi bir umut
bir coşku
sözümona bir nevi tazelenme ruhlarda...

Pehhh!!!
Ne diyonuz lan siz öyle?!
Yalanınıza kurban olayım e mi?!..

Markalar yenilenir
sıfırlar atılır
paralar allanır pullanır da;
ne alaka yani
bu ne niyet, ne kısmet
ne sebeplenme?!

Giren ne, çıkan ne ki ruhlarınıza?!..
Hay yalanınıza
avunmanıza kurban olayım e mi?!

Paramız yenileniyormuş yine
almış yürümüş herkesi aciz bir umut
bir coşku...
Sanki aydınlanıverecekmiş gibi ruhları,
yüzlerde yalandan birer gülücük...

Bir olmuş ruhlar deniz seviyesiyle
eller, ayaklar batakta
hareketsiz de;
hala kandırır kendilerini acizler.
Önlerinde aydınlık belirmişçesine yalancı
avunmadan ötede olmayan
zavallı kırılmış iradeler!

Daha çok yeni model eşya
elektronik allama-pullama
ve daha bir çok yeni para birimi beklersiniz!

Bekleyin varsın;
hayat akıp gidiyor zaten
ayaklarınızın altından!


Ömer Dalman (01.01.2009)
www.antoloji.com/omer_dalman

Akrabanın Ettiğini

Akrabanın akrabaya ettiğini
edebilir mi dostlar
akrep?

Bilebilir mi o
en ince noktalarını karşısındakinin?
Vurabilir mi tam da kalbinin ortasından?
Aç-susuz, kimsesiz yakalayabilir mi
ustalıkla
tam da ayakta duracak hali kalmamışken?..

Akrabanın akrabaya ettiğini
akrep etmez dostlar.
Yalan mı?!..

Sırtlanlar gibi, çakallar gibi,
akbabalar gibi
çölde bitap yakalamak varken,
akrep gibi açıkça sokmak neyine?!
O kadar dürüst olabilir mi dostlar?

Sinsi
dönekçe
arkadan vurmak varken
doğrudan vurabilir mi iğnesini
kurbanına
şu bizim akrep gibi?..

Akrabanın akrabaya ettiğini
akrep edebilir mi dostlar?..
O kadar hesapçı, pazarlıkçı
olabilir mi akrep?
vurabilir mi kurbanını arkadan dostlar?!..


Ömer Dalman (26.12.2008)
www.antoloji.com/omer_dalman

Dumanlarımı üflerim

Dumanlarımı üflerim o temiz yüzüne.
puromun küllerini silkerim
o ufacık dünyan üzerine!
Deme bir daha
çok farklı benim dünyam seninkinden diye sakın!

Sığınma küçük ortamının
olmayan gizeminin saçakları altına.
Sağanağımdan yıkılırsın
zatürrelere boğulursun.

Sadece uzlaş benimle
teslim ol ara sıra
ve sakın damarıma basma bir daha !

Susacağın zamanı
konuşacağın zamanı iyi ayırt et;
zararlı çıkma!..

ve sakın bir daha bana
deme
çok farklı benim dünyam seninkinden diye!

Puromun küllerini silkerim
o ufacık dünyan üzerine!
Boğulursun
ve o temiz yüzün
ummadığın anda kirlenir!

Akıllı ol;
uzlaş benimle
kandır beni bazen hatta
ve alttan al...


Ömer Dalman (26.12.2008)
www.antoloji.com/omer_dalman

Seçimi Bana Bırakma

Adım gibi hatırlarım
söyledimdi ben o gece
yine geldiğinde beni almaya
bana bırakma seçimi
kendin al diye!

Dinlemedi ki Baba...
Sevgisinden şu yaramazına
bıraktı o son kapının kulbunu
yine elime
bekledi oracıkta
gelir miyim, kalır mıyım diye...

Yapamam!
dediydim aynen
sen kendin al bildiğin gibi
bana bırakma diye!..
Arkamda iki gülüm var
kendim yapamam
sorma bana ve yap diye!..

Yapmadı yine
kendi ellerime verdi kapının kulbunu!..

Bekletince sonra ben Baba'yı
geri çekildi düzenimden
müdahale olmasın diye.

Öyle bir sevgiymiş ki bendeki sevgiliye
o bile ellemezmiş
kesemezmiş kendi elleriyle
bu ipi...
Ayıramazmış kendi elleriyle beni
iki gülümden...

Halbuki bezmiştim artık
dayanamaz olmuştum!

Ama yapmadı
dinlemedi.
Bekledi...
kendim yapayım diye
ve yapmayınca ben yapmam gerekeni
çekti gitti yine!..

Alem senin dedim Baba'ya
saygım büyük dedim.
Döndüm uyudum sonra.

ve kahrolsun!
yeni bir sabaha günaydın...


Ömer Dalman (20.12.2008)
www.antoloji.com/omer_dalman