Tek umut

Bıraktım uzun süredir kendimi

yola devamımı destekleyen irademi

sabah koşularımı, coşkumu, dinamizmimi...

Bıraktım uzun süredir bana destek sevinçlerimi

neşeler içinde çocuklar gibi koşan o adamı

varsa yoksa dumanım, şarabım...

Umutsuzluğumun hapsinde

Yaratan'ın kucağına

kollarına bıraktım kendimi

tek umut...

Binler anladı beni de
dibimdekiler anlamadı

ona yandım ben.

Yandım yandım kavruldum

kül oldum

kül oldu beden

yükseldi benlik

tek umut...

Kendime kesin dönüşün son aşaması

kesildi bağlar

son çabalar, direnişler...

biliyorum

var benim gibiler

bıraktılar kendilerini

ama yetmiyor

bir yanım kül

bir yanım kor

bir yanım alev!..

Binler anladı beni ama yine de bir yandan

boşa gitti kelimeler, sevgiler, bağlar...

Buna yanar, korlanır, küllenirim.

Bıraktım uzun süredir kendimi

sevinçlerimi, coşkumu, gülüşlerimi arkamda bırakırcasına

onlara hediye ettim.

Yaratan'ın kucağındayım

ortamın şerefsizinde

dibimdekilerin sağırlığında, körlüğünde

Binler anladı beni de

onunla olurum teselli...

tek umut...

Arıza Adam

Ömer

Arıza Adam tekerlemeleri

Şiir okumak insanı dinlendirir.

Ayarında alkol delikanlıyı dillendirir.

Terör illeti milleti kinlendirir.

Kaçık çorap avradı sinirlendirir.

Arıza Adam'ı fazla izleme

konuya komşuya seni diklendirir!

ARZ

Ömer Dalman

Dumanım sana inadına

Purom Meharis
Çayım duble...
Ruhum tıpkı bir patlıcan ezme
Hatta fincan hapsinde…

Sarımsağa bulanmış bakışlarım
gözlerim yaşlı değil tersine
bilerek bir pis koku
bir kin, nefret
ne dersen de…

Bir avrattır umudumu karartan
aşk acısı, sevginin cilvesi
yılların diyeti

ya da her neyse...

Zor nefes almak
bıraktım herşeyi bir günlüğüne

grev var bu iş yerinde...

Duman altıyım ölümüne
sıktım Arıza kurşunlarımı endişelerim üstüne
verdim mermiyi ağıza

doğrulttum azmimi avrata
ve budur dedim olayım
bulaşılmaz bana…
Yerse!..

Purom Meharis
çayım duble…
Bitti ilki; geçtim ikinciye.
Kaç taneyle süpürürüm bendeki posanı
kaç pafküfle temizlerim ruhumu?!
ruhum fincan hapsinde…

Kokuştu bendeki hüznün, kederin
eskidi boğazıma yapışan ellerin
fonda Killa
başımın üstünde dumanım

yeter be avrat azıcık utan!
sevenlerim bütün gün izlemede
harcatmam lan ben sana kendimi!
ARIZA ADAM aldı artık ipleri eline!..


ARIZA ADAM
ÖMER

Ölümüne

Eskiden tadında ayarında içerdim
şu leziz purolarımı.

Abartmazdım...
Günde üç öğün yemeklerin üstüne

birer kahveyle, çayla...
Ya da hani

yatak operasyonlarının aralarında!..

Artık işler değişti.
Karı dırdırından mı, şehrin kokusundan mı

ya da

zevk çemberim daralıp
yaşam sebebim azaldığından mı

bilemem

ama

Eskiden tadında ayarında içerdim
şu leziz purolarımı.

Abartmazdım...

Şimdi
ölümüne içiyorum

umarsız

amaçsız

dünyaya isyanlarda...

Gitmek ister gibi erkenden

cesurca, kinle...

arkama bakmamacasına

kör olmuş gözlerim neden?..

karı dırdırından mı

bu şehrin kokusundan mı

ya da

dünya bana göre olmadığından mı

bilemem ama

eskiden tadında ayarında içerdim
şu leziz purolarımı.

şimdiyse ölümüne...

ARIZA ADAM

Ömer

Nebula nebula

O kadar bunaldım ki

o kadar zorlandım

sıkıldım ki
az önce

nebula resimlerini açtım

internette

adım adım

çeşit çeşit

doyamadım.

Önce isyandan sevgiliye
sonra şükrandan Allah'a...

Belki de mümkün olsaydı
uçar giderdim o dakika

ve geri dönemeyecek kadar hızlı

umarsızca ileri!..

Terketmenin dünyayı

var mı ölümden farkı?

ve sevgiliden gelen acılar

dar etmez mi dünyayı?

evsiz etmez mi aşığı?

Kalır mı yeri dünyada adamın

o hazin kırılganlığın üstüne?

O kadar geçtim ki sevgiden, sevgiliden

kendimden bugün
az önce nebula nebula dolaştım.

Kalmamış umut dünyadan yana

neyse ki sayısız yıldız, samanyolu

onca nebula serpmiş Yaratan uzaya.

Kimsemiz kalmazsa

ve bir de kırılganlığında aşkın

bitersek hepten
gideriz Yaratan'a

gideriz nebulalara.

Sahipsiz değiliz asla.

Ben sık sık bugünlerde

internette

nebula nebula dolaşırım.


ARIZA ADAM
Ömer

Bugün ölsem

Bugün ölsem yatağımda sessiz
bir tek yanarım
veda edemediğime

karıma, kızıma

ve bir miktar anneme...

Geriye kalanlar

magandalar, puştlar
şerefsizler

uzaktakiler, yakınımdakiler
ne bok yerlerse yesinler

bana ne?!..

Bugün ölsem yatağımda sessiz
yanarım
karıma, kızıma
daha fazla kendimi veremediğime

yüzlerini güldüremediğime...

Umrumda değil elde edemediklerim

yapamadıklarım
tadamadıklarım.

Atarım bir anda bütün planlarımı çöpe
açarım kucağımı sonsuzluğa
Yaratan'a

ki bu en büyük hediye...

Bugün ölsem yatağımda sessiz

kanım yerde kalmaz asla
karıma, kızıma daha fazla veremediğim
kendimden başka.

Biraz da anneme yanarım

ondan önce oğlu gitti diye.

Yakarım misyonumu

planlarımı, beklediğim onca şeyi
ekmeği, aşı...

Geriye kalanlar

magandalar, puştlar
şerefsizler

uzaktakiler, yakınımdakiler

ve kendini kanımdan sananlar
ne bok yerlerse yesinler

dualarını bile esirgesinler

çiçek getirmesinler

bana ne?!..


ARIZA ADAM
Ömer

Onu semirdim

Puroyu içmedim.
Bu kez
onu semirdim!..

Bu kokuşmuş dünyanın
bana
hakettiğim, ama vermediği
parayı
işleri
onuru
gururu

içime çekerek
semirdim!

O pis
katran dolu dumanı
inadına içime çektim!

ve düşündüm:

Derdinden
efkarından
acısından
kaybından

onca sigarayı, puroyu içen varken
bu atmosfer asla şenlenmez!
asla güneş eskisi gibi doğmaz!
asla dünya hayrı bulmaz artık!

Bütün dumancıların sebebi
bu dünya!..
bu pislenmiş
yalaka, yalancı, istismarcı sistem!

Puroyu içmedim.
Bu kez
onu semirdim!..
Lanetlerimi yükledim
ve tekrar
onu dünyaya geri üfledim.

Ömer Dalman
ARZ