Bugün ölsem

Bugün ölsem yatağımda sessiz
bir tek yanarım
veda edemediğime

karıma, kızıma

ve bir miktar anneme...

Geriye kalanlar

magandalar, puştlar
şerefsizler

uzaktakiler, yakınımdakiler
ne bok yerlerse yesinler

bana ne?!..

Bugün ölsem yatağımda sessiz
yanarım
karıma, kızıma
daha fazla kendimi veremediğime

yüzlerini güldüremediğime...

Umrumda değil elde edemediklerim

yapamadıklarım
tadamadıklarım.

Atarım bir anda bütün planlarımı çöpe
açarım kucağımı sonsuzluğa
Yaratan'a

ki bu en büyük hediye...

Bugün ölsem yatağımda sessiz

kanım yerde kalmaz asla
karıma, kızıma daha fazla veremediğim
kendimden başka.

Biraz da anneme yanarım

ondan önce oğlu gitti diye.

Yakarım misyonumu

planlarımı, beklediğim onca şeyi
ekmeği, aşı...

Geriye kalanlar

magandalar, puştlar
şerefsizler

uzaktakiler, yakınımdakiler

ve kendini kanımdan sananlar
ne bok yerlerse yesinler

dualarını bile esirgesinler

çiçek getirmesinler

bana ne?!..


ARIZA ADAM
Ömer

Yolunda

Ben bir geceyi daha
yarınki umutlarımı hiçliğe gömerek yatmayı
kar bilirim benliğime
yolunda...

Edindiğim bütün moralleri
dayandığım tarihimi, ailemi, sülalemi,
en yakınımdakileri tam koparıp benliğimden
çırılçıplak yatmanın cesaretindeyim
yolunda...

Tutunduğum ekmek kapımı
ideallerimi
şu çok büyük amaçlarımı
her yattığımda
hiçliğe bırakmanın,
hepsinin üzerine toprak örtmenin
dayanılmaz coşkusunda
cesaretindeyim
yolunda...

Ben bir geceyi daha
çırılçıplak çocuğun gibi kollarında
sonlamanın peşindeyim
ve gözümü insan gözlerimle her diktiğimde yarına
o gözleri suçlulukla kapatır dururum
ateşlerde yanarım
yolunda...


Ömer Dalman (Ocak 2008)
www.antoloji.com/omer_dalman