Kanımın sonu gelmez

İndirildi sanmayın sancaklarım aşağı...
Benim iradem demirden yapılı.
Bende de bir beden var her insan gibi
ama benim ruhum Allah'a takılı.

Merak etmeyin sevenler
bende akan sular, o yüce nehir kesilmez
oluk oluk akan kanımın sonu gelmez.
Zaman lazım biraz sadece
sürgündeki ruhum dinlensin

bütün puştlar yakın zamanda götlerinden dillensin
mahşerde yansın hepsi
ellerini açıp
Allah'tan yardım dilensin.

ARZ

Kadın eline bakmam

Kadın...
Bir yandan en güzel, en çekici
Yaratan'ın eseri...
Alemlerin barış yaptığı o son noktada
gelinmiş olan güzelliğin özeti...

Ancak
ne zaman niyetimi doğrultup düzeltmeye çalışsam durumu
yine bir kadın çıkar ve karıştırır işleri.
Kimi zaman güler yüzüme
asla bilemezsin arkandan söylediklerini.

Kadın...
Çoğu zaman en büyük acıların mimarı...
Tam ortaya koyduğumda kalbimi sorgusuz
kefeleri koyuverir önüme
yine kocaman bir hesap dünyası!..

Yükseltsen sesini suçlu olursun
susup otursan, bıraksan oluruna
vurdumduymazsın.
yedi köy suçlar seni arkandan!?

Af buyursunlar ama
en son güvendiğimdir kadın.
Hani olur da düşecek olursam uçurumdan
imdadımı duyar da tutuverir kolumdan
annelik içgüdüleriyle bir ihtimal!
Güvenmem başka tarafına.

Bu yüzden dostlar
kendinde saklıdır Arıza Adam
mecbur kalmadıkça güvenmez kadına.

Yok mu derseniz ona faydası olan kadın?
Anneden, abladan, eşden ötesini tanımam.
Onları bile zor idare ederken
çölde susuz kalsam kadının eline bakmam.


Arıza Adam
Ömer Dalman

Canım benim...
Hayatta beni senin gibi seven görmedim.
görseydim bile zaten
hakkı olmazdı
geri çevirirdim.

İki bakışı, üç koklaşmayı aşk zannedenler var.
sevginin onurunu yerlere serenler var.
hiçbiri göremez ki bu oyunun sonunu.
bozar bozar hep bu yolu
sonra yeniden yaparlar.

Canım benim...
Hayatta seninki gibi huzurlu bir iklim
böyle ılık, güvenli deniz
gözden ruha inen ufuklar görmedim.

Eskise de o dokunuşlar, sevişmeler
her sabah kalktığımda bana bakan o ışıl ışıl
ilk günkü gibi hiç dokunulmamış
taptaze gözleri eskitemedim.

Kabarır arada denizler
döner tayfuna tatlı esintiler
sağnaklar bastırır bazen ışıl ışıl güneşi ama

canım benim...
herşeyin gelip geçici olduğu bu satılmış alemde
bana böylesine dipten sevgisini demirlemiş
ne bir erkek, ne bir kadın
ne büyük, ne küçük görmedim.


ARIZA ADAM
Ömer Dalman

Tek umut

Bıraktım uzun süredir kendimi

yola devamımı destekleyen irademi

sabah koşularımı, coşkumu, dinamizmimi...

Bıraktım uzun süredir bana destek sevinçlerimi

neşeler içinde çocuklar gibi koşan o adamı

varsa yoksa dumanım, şarabım...

Umutsuzluğumun hapsinde

Yaratan'ın kucağına

kollarına bıraktım kendimi

tek umut...

Binler anladı beni de
dibimdekiler anlamadı

ona yandım ben.

Yandım yandım kavruldum

kül oldum

kül oldu beden

yükseldi benlik

tek umut...

Kendime kesin dönüşün son aşaması

kesildi bağlar

son çabalar, direnişler...

biliyorum

var benim gibiler

bıraktılar kendilerini

ama yetmiyor

bir yanım kül

bir yanım kor

bir yanım alev!..

Binler anladı beni ama yine de bir yandan

boşa gitti kelimeler, sevgiler, bağlar...

Buna yanar, korlanır, küllenirim.

Bıraktım uzun süredir kendimi

sevinçlerimi, coşkumu, gülüşlerimi arkamda bırakırcasına

onlara hediye ettim.

Yaratan'ın kucağındayım

ortamın şerefsizinde

dibimdekilerin sağırlığında, körlüğünde

Binler anladı beni de

onunla olurum teselli...

tek umut...

Arıza Adam

Ömer

Arıza Adam tekerlemeleri

Şiir okumak insanı dinlendirir.

Ayarında alkol delikanlıyı dillendirir.

Terör illeti milleti kinlendirir.

Kaçık çorap avradı sinirlendirir.

Arıza Adam'ı fazla izleme

konuya komşuya seni diklendirir!

ARZ

Ömer Dalman

Dumanım sana inadına

Purom Meharis
Çayım duble...
Ruhum tıpkı bir patlıcan ezme
Hatta fincan hapsinde…

Sarımsağa bulanmış bakışlarım
gözlerim yaşlı değil tersine
bilerek bir pis koku
bir kin, nefret
ne dersen de…

Bir avrattır umudumu karartan
aşk acısı, sevginin cilvesi
yılların diyeti

ya da her neyse...

Zor nefes almak
bıraktım herşeyi bir günlüğüne

grev var bu iş yerinde...

Duman altıyım ölümüne
sıktım Arıza kurşunlarımı endişelerim üstüne
verdim mermiyi ağıza

doğrulttum azmimi avrata
ve budur dedim olayım
bulaşılmaz bana…
Yerse!..

Purom Meharis
çayım duble…
Bitti ilki; geçtim ikinciye.
Kaç taneyle süpürürüm bendeki posanı
kaç pafküfle temizlerim ruhumu?!
ruhum fincan hapsinde…

Kokuştu bendeki hüznün, kederin
eskidi boğazıma yapışan ellerin
fonda Killa
başımın üstünde dumanım

yeter be avrat azıcık utan!
sevenlerim bütün gün izlemede
harcatmam lan ben sana kendimi!
ARIZA ADAM aldı artık ipleri eline!..


ARIZA ADAM
ÖMER

Ölümüne

Eskiden tadında ayarında içerdim
şu leziz purolarımı.

Abartmazdım...
Günde üç öğün yemeklerin üstüne

birer kahveyle, çayla...
Ya da hani

yatak operasyonlarının aralarında!..

Artık işler değişti.
Karı dırdırından mı, şehrin kokusundan mı

ya da

zevk çemberim daralıp
yaşam sebebim azaldığından mı

bilemem

ama

Eskiden tadında ayarında içerdim
şu leziz purolarımı.

Abartmazdım...

Şimdi
ölümüne içiyorum

umarsız

amaçsız

dünyaya isyanlarda...

Gitmek ister gibi erkenden

cesurca, kinle...

arkama bakmamacasına

kör olmuş gözlerim neden?..

karı dırdırından mı

bu şehrin kokusundan mı

ya da

dünya bana göre olmadığından mı

bilemem ama

eskiden tadında ayarında içerdim
şu leziz purolarımı.

şimdiyse ölümüne...

ARIZA ADAM

Ömer

Nebula nebula

O kadar bunaldım ki

o kadar zorlandım

sıkıldım ki
az önce

nebula resimlerini açtım

internette

adım adım

çeşit çeşit

doyamadım.

Önce isyandan sevgiliye
sonra şükrandan Allah'a...

Belki de mümkün olsaydı
uçar giderdim o dakika

ve geri dönemeyecek kadar hızlı

umarsızca ileri!..

Terketmenin dünyayı

var mı ölümden farkı?

ve sevgiliden gelen acılar

dar etmez mi dünyayı?

evsiz etmez mi aşığı?

Kalır mı yeri dünyada adamın

o hazin kırılganlığın üstüne?

O kadar geçtim ki sevgiden, sevgiliden

kendimden bugün
az önce nebula nebula dolaştım.

Kalmamış umut dünyadan yana

neyse ki sayısız yıldız, samanyolu

onca nebula serpmiş Yaratan uzaya.

Kimsemiz kalmazsa

ve bir de kırılganlığında aşkın

bitersek hepten
gideriz Yaratan'a

gideriz nebulalara.

Sahipsiz değiliz asla.

Ben sık sık bugünlerde

internette

nebula nebula dolaşırım.


ARIZA ADAM
Ömer

Bugün ölsem

Bugün ölsem yatağımda sessiz
bir tek yanarım
veda edemediğime

karıma, kızıma

ve bir miktar anneme...

Geriye kalanlar

magandalar, puştlar
şerefsizler

uzaktakiler, yakınımdakiler
ne bok yerlerse yesinler

bana ne?!..

Bugün ölsem yatağımda sessiz
yanarım
karıma, kızıma
daha fazla kendimi veremediğime

yüzlerini güldüremediğime...

Umrumda değil elde edemediklerim

yapamadıklarım
tadamadıklarım.

Atarım bir anda bütün planlarımı çöpe
açarım kucağımı sonsuzluğa
Yaratan'a

ki bu en büyük hediye...

Bugün ölsem yatağımda sessiz

kanım yerde kalmaz asla
karıma, kızıma daha fazla veremediğim
kendimden başka.

Biraz da anneme yanarım

ondan önce oğlu gitti diye.

Yakarım misyonumu

planlarımı, beklediğim onca şeyi
ekmeği, aşı...

Geriye kalanlar

magandalar, puştlar
şerefsizler

uzaktakiler, yakınımdakiler

ve kendini kanımdan sananlar
ne bok yerlerse yesinler

dualarını bile esirgesinler

çiçek getirmesinler

bana ne?!..


ARIZA ADAM
Ömer

Onu semirdim

Puroyu içmedim.
Bu kez
onu semirdim!..

Bu kokuşmuş dünyanın
bana
hakettiğim, ama vermediği
parayı
işleri
onuru
gururu

içime çekerek
semirdim!

O pis
katran dolu dumanı
inadına içime çektim!

ve düşündüm:

Derdinden
efkarından
acısından
kaybından

onca sigarayı, puroyu içen varken
bu atmosfer asla şenlenmez!
asla güneş eskisi gibi doğmaz!
asla dünya hayrı bulmaz artık!

Bütün dumancıların sebebi
bu dünya!..
bu pislenmiş
yalaka, yalancı, istismarcı sistem!

Puroyu içmedim.
Bu kez
onu semirdim!..
Lanetlerimi yükledim
ve tekrar
onu dünyaya geri üfledim.

Ömer Dalman
ARZ

Seninle ölürüm

Seninle ölüme giderim
seninle yaşama tutunurum
seninle cinnetlere göçerim
seninle nefes alırım.

Seninle bıkarım herşeyden
hayatımın katili olurum.
Seninle umutlarımı ekler
planlarımı kuşanırım.

Seninle gözlerim kör
kulaklarım sağır.
Seninle cennet bana cehennem
cehennem cennet...

Ruhumun karanlığı aydınlığı bir
cemalimle celalim kol kola
aşkımla kinim aynı yatakta...

Seninle çözümlendim
seninle bilinmezim.

Belki seninle vezir
belki bir rezil
ama
şurası kesin ki güzelim
seninle varım
seninle yokum.


Ömer Dalman

ARZ
(18.07.2010)

Böyle mi anlaşmıştık?

Böyle rüyamda mı görecektim sevgiyi

ilgiyi

seksi, eğlenceyi?

Gerçeklikten kopuk

böyle rüyamda mı sevişecektim

şehvetli bedenlerle?

Böylesine duracak mıydı dünya
benim için?

Böyle mi anlaşmıştık biz seninle

o kutsal sözü vermiştik birbirimize?

Şimdi ruhum ışıksız

gölgelerde

yanıbaşındayken

yalnızlık hep benimle...

Çıkılmaz bir karanlık

içinden...

Ne desem

kime gitsem

ne dua etsem

bilinmez.

Bir tek ben kaldım kendimle

benden de öte...

Kalmadı tutunacak bir el

bir yoldaş gönlü

atan bir kalp...

Bu ne zor bir karanlık...

Böyle mi anlaşmıştık biz seninle

o kutsal sözü vermiştik birbirimize?

Ömer Dalman

ARZ
17.07.2010

Acil çıkış

Bir çıkış lazım bana
acil bir çıkış!..

Bilmem kurşunun tadını
kafama sıktırayım?
Bilmem ki nasıl istenir birinden?..

Tadını bilmem ki bir kutu uyku hapının
yutup da gideyim?..

ve bilmem ki Allah'tan ne cüretle istenir
tek gidiş bilet bu dünyadan?..

Acil çıkış lazım bana acil çıkış!..

Daha fazla bitip de umutlarım
yaşama sevincim
ve hokkabaza dönmeden bu dünyada iyice
bir hatunun elinde çaresiz

acil çıkış lazım bana acil çıkış!


Arıza Adam Ömer
www.antoloji.com/omer_dalman

Heee deyiversen?

Moral çatır çatır oynamış yerinden
artçıları aşmış bu deprem
taş taş üstünde kalmamış
daha hafta başında alnım terlemeden
akla ışık, dilime kelime düşmeden
bu ne hırs be hatun?
fena mı olurdu
bir "Heee" deyiversen?

Bak şimdi el ayak kesik
sinirler tavan
moraller taban
dindi rüzgarlarım
kara perde çöktü önüne ruhun
amaçlar yine geride
hedefler hak getire
ve ölümle yaşam arasında
ben yine sayende...

Artçıları çoktan aştı bu deprem
çatır çatır ruhum
deniz seviyesiyle bir...
Kadınsan
bilecen adamını
susacan arada
sanatını yapıcan.

Bak ne oldu şimdi?
Hafta başı daha yeni gelmişken
alnım terlemeden
akla ışık, dilime kelime düşmeden
bu ne hırs be hatun?
fena mı olurdu adamına
bir "Heee" deyiversen?


Ömer Dalman
www.antoloji.com/omer_dalman

O ayaklara ölürüm!

Ben o ayaklara ölürüm!
Altında kalır
saatlerce hiç sıkılmam
ezilir, büzülür
çileden sakınmam
ruhta yükselirim!

Ben o ayakları rahatlatmak için
kendimden veririm
serinletirim
masajlatırım
su olurum, sel olurum
banyodaki küvet olurum!

Ben o ayakları yüceltmek için
sana hiç dokunmam
altlarına halı
ezilen herhangi bir şey olurum.

Halıların kirlenmesin diye
seni yerlere bastırtmam
kulun, kölen olur
paspasın olur
yayılırım!

Ben o ayakları kendime
en güzel heykel ederim.
Müzik eşliğinde seyre dalar
kendimden geçerim
harcanırım!

Hele bir de güzelim
bilsem
o ayaklara bir kere dokunacağımı
ben o ayakların uğrunda
ölürüm
ölürüm
ölürüm!!!


Ömer Dalman (30.09.2009)
www.antoloji.com/omer_dalman

Herşeyden daha kutsal

Kelimelere, cümlelere
kurallı döşenmiş dileklere
belgelenmiş yakarışlara bakmaz gönlüm

gecenin
o tek kişilik yalnızlığımın ta kendisidir
gönlümden gelen hatta
ufacık bir çocuksu dilektir
benim duam...

Yalnız kalabilecek kadar farkındaysam kendimin
sorun yoktur zaten.
Hisler, duygular, yangınlar, baharlar dengelenir
barışırlar birbirleriyle
kendi alemimde
ve olacak dileklerin hesabı tutulur kendiliğinden
çıkıverir en yukarıya
ittirmeden kaktırmadan.

Kabul görmüş, belgelenmiş
ağızdan ağıza
elden ele eskitilmiş belgelerle
törelerle alakasızdır benim duam.

ve inan hepsinden daha özel, daha kutsal...

Kıçıma tekmeyi yeme pahasına Baba'dan
bu yolu seçtim ben en baştan.

Onun için artık kendimleyim
ve herşeyden daha kutsal...


Ömer Dalman (28.09.2009)
www.antoloji.com/omer_dalman

Yine salı, yine pazar

Ne desem bilemiyorum bu kez?..
Salı olmuş günlerden.
Yenilevent'de
yine o girmeyi hiç istemediğim pazar...
İnsan insan insan!..

Hepsi yine aynı,
yeme derdinde...
Kimi masum, kimi akıllı
ama hepsi vampir...

Salı olduğunu anlamak bu şekilde
sıradan bir tüketici gibi man kafa...
Ne kötü...

Ama ben akşama yine iyi olurum inan.
Verilen cevher yaratılışta
bilirse açmayı insan
her zaman yanında
ruhunda
sıkıntında, sevincinde...

Salı olmuş günlerden yine.
O sıkıcı pazar...
Peynirler, meyveler, sebzeler
çerezler
bağırışlar, çığlıklar
kuru gürültü
tüketim kokusu!..

Ama
ben iyi olurum akşama...


Ömer Dalman (08.09.2009)
www.antoloji.com/omer_dalman

Yine salı pazarı

Ne desem bilemiyorum bu kez?..
Salı olmuş günlerden.
Yenilevent'de yine o girmeyi hiç istemediğim pazar...
İnsan insan insan...

Hepsi yine aynı,
yeme derdinde...
Kimi masum, kimi akıllı
ama hepsi vampir...

Salı olduğunu anlamak bu şekilde
sıradan bir tüketici gibi man kafa...
Ne kötü...

Ama ben akşama yine iyi olurum inan.
Verilen cevher yaratılışta
bilirse açmayı insan
her zaman yanında
ruhunda
sıkıntında, sevincinde...

Salı olmuş günlerden yine.
O sıkıcı pazar...
Peynirler, meyveler, sebzeler
çerezler
bağırışlar, çığlıklar
kuru gürültü
tüketim kokusu!..

Ama
ben iyi olurum akşama...


Ömer Dalman (08.09.2009)
www.antoloji.com/omer_dalman

Hele Artık

Haksızken bile
yaptığımızda ters hareket
üstüne
küfürle, serzenişle dalarken birbirimize
haklıymış gibi küstahça
savunurken yine hakkımızı

sokaklarda kıyıda köşede
değişmezken hala birbirimize
birbirimizin eşyasına-şeyine
o öküz bakışlarımız

tek bir sinyal için bile yormazken
o küstah, pençeli ellerimizi
her yol dönüşünde
ve aksine
kornaya, flaşöre yüklenirken

iş yerlerinde
ofislerde, plazalarda
tepede-çukurda, gökdelende
yalan gülücüklerle yağlarken suratları
satarken arkasından dostları

çoğumuz
çoğumuz andırırken
dillenmiş hayvanları
organgutanı, gergedanı, mandayı

ne boka yarar ellerimizdeki i-phone'lar
telefonlar, laptoplar, desktoplar?!..
Evlerdeki plazmalar
setler, etler, götler,
bütün o konfor
insan edemedikten sonra bizi?!..

kalır mı farkı
silahı vermekten bir bebeğin eline
durumumuzun?

Geçememişken henüz
homurdanan hayvanları
dik dik, öküz bakışları
omuz atışları kaldırımlarda
neyimize bizim medeniyet?

Hele artık insan olalım!..


Ömer Dalman (10.07.2009)
www.antoloji.com/omer_dalman

Salla, Hiç Bakma!

Ayıplamışlar mı son yaptığın hareketi?
yakıştıramamışlar mı o tişörtü sana?
Kınamışlar mı ruhunun rengini
yaptıklarını
hem de o kadar yüzüne güldükten sonra?

salla gitsin
kaç para ki bakışları?

yürü git, hiç bakma!

Dümdüz
pürüzsüz
engelsiz
susuz-sabunsuz yaşamış çoğu

görmeden, bakmadan
detaya girmeden
sıradan
renksiz.

Alıp-vermenin
harcayıp, kazanmanın
çekirgeler gibi anlamları tüketmenin sıradanlığında
günleri mi eklemişler günlerine
buruşturup atmışlar mı koca bir hayatı?

sonra bir de
varmış gibi yedikleri bir bok
yandan mı bakmışlar duruşuna?

salla gitsin
arkana bile bakma

kaç kuruş ki ciğerleri?
yürü git, hiç bakma!


Ömer Dalman (07.07.2009)
www.antoloji.com/omer_dalman